Dawid Wdowiński

Dawid Wdowiński urodził się 25 lutego 1895 roku w Będzinie. Był lekarzem, neurologiem i psychiatrą, a także pisarzem oraz działaczem syjonizmu rewizjonistycznego. Studiował medycynę na uniwersytetach w Brnie, Wiedniu i Warszawie. Pracował jako starszy asystent oddziału psychiatrycznego Szpitala Starozakonnych na Czystem w Warszawie. Współtworzył i przez wiele lat kierował Polską Partią Syjonistyczną Organizacji Rewizjonistów.

W 1942 roku wraz z Michałem Strykowskim, Pawłem Frenklem i Leonem Rodalem zainicjował powstanie Żydowskiego Związku Wojskowego. Uczestniczył w powstaniu w getcie warszawskim; według artykułu prawdopodobnie był ostatnim komendantem powstania z ramienia ŻZW. Został wywieziony do Lublina, następnie trafił do obozu pracy w Budzyniu i obozu koncentracyjnego w Dachau. Po wojnie osiedlił się w Nowym Jorku, gdzie wykładał psychologię i psychiatrię. W 1963 roku opublikował książkę „And we are not saved”. Zmarł 3 maja 1970 roku w Tel Awiwie-Jafie. W 2023 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Dawid Wdowiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.