Izaak Jungermann

Izaak Icek Wolf Jungermann urodził się 14 lipca 1896 roku w Będzinie. Był Żydem, synem Joela Zysi i Elster Szajndli Pasmantier. Po ukończeniu szkoły powszechnej pracował jako blacharz. Na początku sierpnia 1914 roku wstąpił do oddziałów strzeleckich, a następnie został wcielony do Legionów Polskich. Służył w 1 pułku piechoty, między innymi jako dowódca patrolu sanitarnego.

Podczas bitwy pod Przepiórowem w maju 1915 roku wynosił rannych z pola walki i opatrywał poszkodowanych. Brał także udział w bitwie pod Wielkim Miedwieżem. Za czyny w tych walkach odznaczono go Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, nadanym pośmiertnie w 1922 roku. Otrzymał również Brązowy Medal Waleczności. Od listopada 1918 roku służył w odrodzonym Wojsku Polskim i uczestniczył w walkach na Froncie Litewsko-Białoruskim. Awansował do stopnia sierżanta. Zaginął w 1919 roku, a miejsce jego spoczynku pozostaje nieznane. W 1932 roku pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Niepodległości.

Na podstawie artykułu „Izaak Jungermann” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.