Jan Gwalbert Olszewski

Jan Gwalbert Olszewski (1873-1943) był polskim malarzem, rysownikiem i pedagogiem, przedstawicielem malarstwa realistycznego. Urodził się w Będzinie. Po ukończeniu szkoły realnej i warszawskiej Szkoły Rysunkowej Wojciecha Gersona studiował w latach 1894-1897 na Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie uzyskał dyplom nauczyciela. Po powrocie do kraju na stałe związał się z Warszawą. Od 1912 roku należał do Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, a w latach 1918-1936 uczył rysunku w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego.

Malował portrety, sceny rodzajowe i pejzaże. Podczas podróży po kraju tworzył rysunki i akwarele przedstawiające zabytki architektury oraz pamiątki historyczne. Publikował prace między innymi w „Wędrowcu”, „Biesiadzie Literackiej” i „Wiśle”, a także ilustrował książki Michała Rawity-Witanowskiego. Jego rysunki i akwarele ukazały się w albumach „Brzegiem Wisły” oraz „Miłośnikom pamiątek”. Wystawiał obrazy w Salonie Aleksandra Krywulta i Zachęcie. Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Jan Gwalbert Olszewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.