Jerzy Nowacki

Jerzy Nowacki (14 października 1894 - 11 sierpnia 1974) był polskim dyplomatą, publicystą i działaczem społecznym. Urodził się w Będzinie, gdzie przez dwa lata uczęszczał do szkoły handlowej. Naukę kontynuował w Krakowie, w gimnazjach św. Jacka i św. Anny, a maturę zdał w tym drugim. Studiował prawo i nauki polityczne na Uniwersytecie w Bernie. W latach 1914-1918 działał w Szwajcarii na rzecz niepodległości Polski. Od 1918 roku pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, był członkiem polskiej delegacji do Ligi Narodów i reprezentował Polskę na konferencji w Genui.

Po odejściu z dyplomacji w 1926 roku zajmował się publicystyką i działalnością wydawniczą, a w 1929 roku wrócił do MSZ. Podczas II wojny światowej przebywał w Warszawie, współpracował z ruchem podziemnym w akcji propagandowej i uczestniczył w powstaniu warszawskim. Po wojnie organizował Stronnictwo Demokratyczne na Górnym Śląsku i pełnił funkcje w jego strukturach. Był posłem do Krajowej Rady Narodowej w latach 1945-1947, a następnie na Sejm Ustawodawczy w latach 1947-1952. Od 1946 roku należał do Najwyższego Trybunału Narodowego. Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Jerzy Nowacki (polityk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.